متوکل خلیفه عباسى که چهارده سال خلافت کرد از شرورترین خلفاى عباسى بود و با آل ابوطالب دشمنى بسیار مى کرد و از اذیت و آزار آنها دست بردار نبود تا جائیکه خباثت او متوجه قبر امام حسین علیه السلام هم شد.

تمام اراضى کربلا را آب بست و زراعت نمود و گاوهائى به جهت شخم و شیار زمین اطراف قبر گماشت .

از طرف او دیزج ملعون یهودى قبر مطهر را شکافت و بوریاى تازه اى که بنى اسد هنگام دفن آورده بودند را دید که هنوز باقى است و جسد مطهر بر روى آن است ، ولیکن به متوکل نامه نوشت که قبر را بدستور شما نبش ‍ نمودم اما چیزى ندیدم .

البته دیزج قومى از یهود را آورد. تا دویست جریب از اطراف قبر را شخم زدند و آب بستند و دیده بانان گماشت که هر کس بقصد زیارت قبر امام حسین علیه السلام بیاید، بگیرند او را عقوبت کنند.!

احمد بن الجعد الوشا گفت : سبب محو آثار قبر امام حسین علیه السلام آن بود که قبل از خلافت یکى از مغنیات کنیز مغنیه آواز خوان براى متوکل مى فرستاده ، چون او به خلافت رسید هنگام مستى فرستاد آن مغنیه بیاید و آواز بخواند.

گفتند: سفر رفته است ؛ ایام ماه شعبان بود که به سفر کربلاء رفته بود چون مراجعت کرد یکى از کنیزان خود را براى تغنى بنزد متوکل فرستاد متوکل از آن کنیز سئوال کرد این ایام کجا رفته بودید؟ گفت : با خانم خود به سفر حج رفته بودیم .

متوکل گفت : در ماه شعبان به حج رفته بودید؟ گفت : به زیارت قبر حسین مظلوم رفتم . از شنیدن این کلام در غضب شد، امر کرد تا خانم او را گرفتند و حبس کردند و اموالش را مصادره کرد؛ دستور داد قبر امام و همه ابنیه و ساختمانها و نشانه هاى کربلاء را از بین ببرند.

منبع: یکصد موضوع ۵٠٠ داستان

مؤ لف : سید على اکبر صداقت