برای دعا کردن فلسفه های زیادی بیان شده که در اینجا در قالب یک حکایت از حضرت مولانا به یکی از اون موارد اشاره میکنم :


 

مردی بود که همیشه با خدای خودش راز ونیاز می کردوداد «الله،الله »داشت.روزی شیطان براو ظاهر شدو او را وسوسه کرد و کاری کرد که این مرد برای همیشه خاموش شد.

به او گفت ای مرد! اینهمه که تو «الله،الله»میگویی و سحر ها با این سوزو درد خدا را میخوانی،آخر یکدفعه هم شد که تو لبیک بشنوی؟ تو اگر به در هر خانه ای رفته بودی واینهمه فریاد کرده بودی،[لااقل]یک دفعه در جواب تو لبیک میگفتند.

مرد به نظرش آمد که این حرف منطقی است. دهانش بسته شد و دیگر «الله ،الله» نگفت.

درعالم رؤیا هاتفی به اوگفت:چرا مناجات را ترک کردی؟

گفت:من میبینم اینهمه که دارم مناجات می کنم با این درد و سوز یکبار لبیک نشنیدم.

هاتف به او گفت:ولی من مأمورم از طرف خدا جواب را به تو بگویم:                                                                                                            

                                     «آن الله تو لبیک ماست».

تونمیدانی که همین دردو سوزی که ما دردل تو قرادادیم و همین عشق وشوقی که در دل تو قرار دادیم ،خودش لبیک ماست.

 

منبع:کتاب انسان کامل نوشته شهید مطهری