موازنه دنیا و آخرت‏

پس اگر به رضا و خشنودى آفریدگارت عمل کردى و به نور هدایت او حرکت نمودى و به سفارش‏ها و اوامر او مراقب شدى، از منافع این سفر، تو را سودهاى عظیم و فضایل جسیمى  عاید خواهد شد که تمامى حساب دانان، بر شماره انواع و تعداد آن، توانایى نخواهند داشت و هیچ یک از افراد مهندسین جهان، قدر عظمت آن‏ها را اندازه نتوانند گرفت؛ بلکه نه بر قلب بشرى خطور کرده و نه چشمى آن را دیده و نه اثرى از آن را مى‏توان به بیان و حکایت آورد و اگر خواهان شوى که از طریق منقول و از راه روایت و کتاب، این معنى را به فهم خود نزدیک گردانى و این مغز را از پوست آن جداسازى، بشنو که خداى جل جلاله در کتاب خود به بهترین بیانى تو را آگاه ساخته؛ آنجا که فرماید: فلا تعلم نفس ما اخفى لهم من قره اعین ؛ (هیچ کس نمى‏داند چه نعمت و لذت‏هاى بى‏نهایت که روشنى بخش دل و دیده است، در عالم غیب برایشان ذخیره شده است) و در جایى دیگر فرماید: و ان تعدوا نعمت الله لا تحصوها ؛ (اگر بخواهید نعمت‏هاى خداوند را به شمار آورید، هرگز نتوانید). و همچنین در اخبار متواتره‏اى که در فزونى نعم آخرت روایت گشته آمده است که: در هر روز جمعه، نعمت‏هاى بهشت دو برابر مى‏شود ؛ بلکه در حدیث معراج آمده است که خداوند مى‏فرماید:
انظر الیهم فى کل یوم سبعین نظره و اکلمهم کلما نظرت الیهم و ازید فى ملکهم سبعین ضعفاً ؛ (در هر روز هفتاد بار به آن‏ها نظر مى‏افکنم و در هر نظرى که به آن‏ها مى‏افکنم، با آن‏ها سخن مى‏گویم و دارایى آنان را هفتاد برابر مى‏گردانم).
و اما از طریق درایت و راه معقول، همین بس تو را که در نعمات دنیویه و بدنیه، درنگ و تأمل کنى و آن‏ها را با نعم اخروى بسنجى و موازنه نمایى، چرا که خداوند متعال، از آن لحظه‏اى که اجسام و مادیات را آفریده به آن‏ها نظرى نکرده است [و در مقابل‏]، عالم آخرت، عالم قرب و نزدیک شدن و دیدار او مى‏باشد.
بعضى از حکماى الهى گفته‏اند: آنچه گفته‏اند در پاره‏اى از عوالم آخرت است، تمامى پر از حیات و بى‏نیازى است و گویى خود، زندگانى و حیاتى است که جوشش مى‏کند و از سرچشمه واحدى جارى مى‏گردد، نه اینکه تنها حرارت واحد یا نسیم واحدى باشد بلکه تمام، کیفیت واحدى است که هر طعم و مزه‏اى در آن یافت مى‏گردد و در این کیفیت، طعم شیرینى و شراب و سایر چیزهاى صاحب طعم و نیروهاى آن، احساس مى‏شود و همچنین بوى خوش تمام روایح و تمام رنگ هایى که تحت نظر قرار مى‏گیرد و تمام چیزهایى که تحت قوه سامعه واقع مى‏شود، مانند: نواها و الحان، و تمام صداها و آوازهاى زیبا و آهنگ‏هاى موزون موسیقى و تمام چیزهایى که به لمس در مى‏آید و هر آنچه که با حس درک مى‏شود، تمام در یک کیفیت و حالت واحده مبسوطه‏اى به شرحى که ذکر نمودیم موجود است، زیرا این کیفیت حیاتى عقلانى، حاوى تمام کیفیاتى است که توصیف نمودیم، بدون اینکه جزئى از آن با جزء دیگر مخلوط گردد، یا آنکه پاره‏اى، پاره دیگر را تباه سازد، تمام این حالات و کیفیات در آن محفوظ و موجود است و گوى همگان بر حد و اندازه خویش قائم مى‏باشند [و هر کدام از این حالات، به تنهایى وجود دارد.]

 

منبع:باده گلگون (چهار صد و چهل کلمه در سلوک الى الله)

نام نویسنده: آیة الله حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزى(ره)

/ 0 نظر / 41 بازدید